BloggerCon notes
Politieke logs
Er is gesproken over weblogs in de politiek. Diverse kandidaten voor het volgende presidentschap hebben contact met het publiek door een weblog te (laten) onderhouden. Meer dan dagelijks plaatsen bloggers, in dienst van de kandidaat, posts op de weblog, soms met een standpunt, soms nog zonder, maar altijd om de mogelijkheid tot communicatie open te houden. Op elke post kan immers gereageerd worden. De Blog For America van gouverneur Howard Dean is daar een goed voorbeeld van.
Waarom missen we dat in Nederland?
Er zijn wel Nederlandse politici die bloggen, maar ze zijn, voor zover ik een beetje heb kunnen vinden, op één of enkele handen te tellen. En als ik ze dan eens doorneem, lees ik niet veel over waar ze voor staan. De oude weblog van Gerrit Zalm, waarvan de URL nu doorverwijst naar een algemene VVD-pagina, bevatte niet veel meer dan "vandaag heb ik dit en dat gedaan, ga ik nog zus en zo doen, en morgen weer dit, aangevuld door dat," etc. Niets over Zalms standpunten, nergens een persoonlijke reactie op zaken die in de media verschenen, geen eigen toelichtingen op zijn werkzaamheden als minister. Nutteloos dus. De weblog van Minister de Graaf is net zo, een dagelijks verslag van de bezigheden, en nergens een persoonlijke noot.
Remco Kouwenhoven, een Groningse VVD-politicus, is iemand die het naar mijn mening wel goed doet. Op zijn weblog vind je ook wel verslagen van wat hij allemaal doet, maar tegelijk voorzien van eigen meningen, reacties op het nieuws, en zo meer. Bovendien kun je een reactie plaatsen, wat een discussie met de politicus mogelijk maakt.
Ik had graag gezien dat Jaap de Hoop Scheffer een weblog had gehad. Eentje waarop hij gewoon vertelde waar hij mee bezig was, en de plek waar we als eerste hadden kunnen lezen dat-ie naar de Navo ging. De Hoop Scheffer had daar kunnen reageren op speculaties uit de media, zelf aan het Nederlandse publiek kunnen vertellen hoe de vork in de steel zit.
Of Pim Fortuyn. Stel dat die een weblog had gehad. Een groeiend document waarin, wat zijn volgelingen graag eerbiedig aanduiden als zijn gedachtengoed, live en actueel gedocumenteerd was geweest. Een plaats waar hij dagelijks kon reageren op het nieuws. Waar hij direct en zonder ergens bij een interviewer aan een tafeltje te moeten zitten kon vertellen welke misverstanden er in bepaalde situaties optraden, of waar hij recht tegen het publiek kon zeggen: ik heb gevraagd om bescherming, maar krijg die niet...
Ik noem maar wat hoor.
Ik denk dat het ontbreken van goede Nederlandse politieke weblogs ligt in het feit dat de politiek in ons land nogal gesloten is. Achterkamertjesoverleg, politici die in de pers overal omheen draaien, het zijn twee voorbeelden die tonen dat politici helemaal niet open willen zijn naar het publiek. Toch zouden ze het eens moeten proberen; gewoon beginnen met bloggen, liefst op persoonlijke titel (dus niet op een pagina die streng wordt beheerd door je PR-mensen), en schrijven wat je bezighoudt.
Weblogs vs. journalistiek
Aansluitend op het poltieke deel hierboven. Ik heb zelf de sessie niet gehoord via de webcast, maar het is enigzins na te lezen.
Een journalist schrijft en publiceert artikelen. In een artikel zit vaak veel onderzoek, schrijfwerk, nalezen, en meer van dat werk, maar vooral: voordat het gepubliceerd wordt, gaat er een eindredacteur overheen, die wijzigingen aanbrengt of het verhaal opzij legt. Een weblogger, die misschien iets te melden heeft over hetzelfde onderwerp als de journalist, schrijft zijn stuk, met of zonder dezelfde lange werkzaamheden als de journalist, en publiceert het stuk zodra het klaar is. Eindredactie? Dat is de blogger zelf.
Ik heb in weblogposts de omschrijving 'The unedited voice of a person' van Dave Winer wel eens genoemd. Dat zijn weblogs: persoonlijk, niet beïnvloed door iemand die ná de schrijver nog even over de tekst heengaat. Je weet waar de blogger voor staat, wat hij (of zij) vindt, en niet wat de eindredacteur wel correct genoeg vond om te plaatsen.
En weblogs zijn sneller, dynamischer dan het normale nieuws. Een krant of radio/tv-bulletin is gebonden aan vaste publicatietijden en soms een ingelaste uitzending of editie. Op een weblog kun je melden wat je wil, wanneer je dat wilt. En je hoeft het niet eens in een journalistiek correcte tekst te gieten. Sneller dus. Minder zorgvuldig overigens, dat wel.
Zie ook: Internetjournalist.be - Weblogs en journalistiek, een haat-liefdeverhouding
Weblog software
Een weblog onderhouden moet makkelijk zijn. Als we ervan uitgaan dat het beste scenario is dat iedereen zijn of haar freedom of speech zo goed mogelijk kan gebruiken, dan zou iedereen een weblog moeten kunnen starten en onderhouden. Dat geldt dus ook voor niet-technische personen.
Een belangrijke veelgestelde vraag in dit soort gebruikersvriendelijkheids-kwesties is: "kan je moeder het gebruiken?". Daar moeten we ook naartoe, denk ik. Als je moeder met een PC kan omgaan, moet de stap naar een eigen weblog miniem zijn. En dat is het niet. Ook al beweren 'blogware'-makers dat je "in minutes" een eigen log kan hebben, toch moet je er het een en ander voor doen: registreren of software downloaden (of beide), installeren, instellingen invullen, en pas dán kun je gaan loggen.
Een ideale situatie zou zijn dat je (lees: je moeder, die haar mening wil uiten) een PC hebt, die aanzet voor een eerste gebruik, en je in je Start-menu, of KDE-menu, of whatever, je weblog kunt vinden. Je klikt erop en hop, je hebt een venster voor je waarin je je eerste post neer kunt zetten. De instellingen? Die zijn al ingevuld tijdens de installatie van je OS, en daarbij is je moeder geholpen door jou, of haar technische buurjongetje, die meteen de weblog-instellingen heeft gemaakt.
Met deze opzet heb je een middel waarmee echt iedereen zijn of haar mening naar buiten kan brengen. Geen moeilijk gedoe, geen technische termen, gewoon typen, klikken en het staat er. Kan iemand dat even regelen?