Breuls en Tolkien
Na het zien van de film heb ik de twee boeken besteld: The Hobbit en The Lord of the Rings. Heb eerst nog getwijfeld: ga ik de boeken in het Engels lezen, of neem ik de Nederlandse vertaling? Ik koos voor de Engelse, en daar ben ik maar wat blij mee. De manier waarop Tolkien, taalkundige van beroep, zijn teksten in het boek heeft vormgegeven heeft ervoor gezorgd dat ik het Engels niet langer beschouw als de rauwe stijlloze taal die ik uit Amerikaanse films ken, maar als een sierlijke manier om jezelf en je gedachten tot uitdrukking te brengen. Ik zou heel wat gemist hebben, als ik gekozen had voor de vertaling.
Veel leesplezier dus, door de manier waarop Tolkien schreef, en mede daardoor heb ik na het uitlezen van The Lord of the Rings ook The Silmarillion besteld, waar ik momenteel nog in bezig ben. In LOTR en de Appendices die daarin zitten, merkte ik namelijk dat Tolkien niet zomaar een verhaal over een ring heeft geschreven, maar een gehele wereld heeft gecreëerd.
Een beetje rondneuzen leerde me dat de Silmarillion verhaalde over de Frirst Age van Middle-Earth, dus de allereerste jaren van de wereld. Het boek gaat over het ontstaan van de wereld, vertelt hoe over de Elven, Dwergen en Mensen zich gemanifesteerd hebben, en werkt langzaam toe naar hoe ene Sauron de Rings of Power maakt, tezamen met een geheime One Ring, die hem de macht over Middle-Earth geeft.
Opvallend is wel hoe weinig gedetailleerd de Silmarillion eigenlijk is. Avonturen van het kaliber van the Lord of the Rings komen er namelijk veel in voor, maar allemaal zijn ze niet uitgebreider beschreven dan een bladzijde of 30. Ook het verhaal over de One Ring, die Isuldur verliest in de River Anduin, waarna Sauron 'm laat zoeken, wordt heel kort beschreven: in enkele alinea's staat er dat 'een halfling' de Ring vindt, 'm meebrengt naar de bergen, de Ring daar weer kwijtraakt, en dat Mithrandir (Gandalf) er later achterkomt dat dat dé Ring is en dat-ie vernietigd moet worden. Een alinea later staat dat ene Frodo dat ook inderdaad doet, en klaar is het verhaal. Als je dat vergelijkt met de andere verhalen in de Silmarillion, kun je je indenken dat als Tolkien die verhalen veel dieper had uitgewerkt, je wellicht een verzameling boeken zou hebben om U tegen te zeggen, met uren leesplezier. Maargoed, het zij helaas niet zo. Over Middle-Earth is minder (af)geschreven dan ik zou willen lezen.
Anyway, tussen de dag dat ik deze tekst ging schrijven en de dag dat ik deze zin schrijf, heb ik de Silmarillion uitgelezen, en ben ik inmiddels in the Hobbit begonnen. Alweer? Ja, alweer, want ik vind het heerlijk om te lezen. Voor het einde van het jaar ben ik weer bezig in the Lord of the Rings, voor de tweede keer. In de tussentijd wil ik nog een paar keer the Return of the King in de bioscoop zien, en daarna ben ik even Tolkien-moe, denk ik.