Breuls, ex-student
Dit jaar pak ik niet mijn tas met een paar boeken, een schrijfblok en een pen in, om naar school te vertrekken. Ik heb geen introductie doorlopen, geen boeken gekocht (okay, dat deed ik toch al nauwelijks) en geen rooster opgezocht op internet. Ik studeer namelijk niet meer. Ik ben nu officieel ex-student.
Mensen vragen me waarom. Logisch, waarom stopt iemand met zijn studie? Nou, diverse redenen, waarbij de motivatie om door te gaan, of meer het ontbreken ervan, de belangrijkste is. Ik deed een opleiding Grafimedia Technologie. Daar heb ik me twee jaar bezig gehouden met een breed scala aan grafimedazaken. Ik ben met photoshop bezig geweest, heb een internetsite moeten maken (waarbij ik meteen al kritiek had op de docent, die het al best vond als het resultaat er goed uitzag in Internet Explorer), heb een spelletje gemaakt in Director, heb een mail- of PM-systeem gemaakt, maar heb ook geleerd hoe zeefdruk werkt, hoe je daar pagina's voor gereed maakt, een film voor afdrukt, etcetera.
Ik heb een hoop leuke dingen gedaan, en ik heb veel zaken geleerd waar ik later in mijn leven zeer zeker geen kloot mee zou doen. Maargoed, dat is bij elke opleiding, dus dat rekende ik in eerste instantie niet mee. Wel vond ik sommige dingen te simpel, of wist ik zaken al omdat ik er als hobby bijzonder actief mee ben (zie FOK!). Het nut van sommige (lees: de meeste) vakken was me dan ook een beetje aan het ontgaan, en ik kreeg steeds meer het idee dat ik tegen mijn zijn naar school moest, alleen om over twee jaar een papiertje te mogen halen. De vraag was dan ook: wat doe ik hier nog?
Na wat gesprekjes met beide ouders (net op tijd voor m'n moeder, lijkt het wel), heb ik dan ook de knoop doorgehakt: bekijk het maar, ik ga het allemaal gewoon zelf doen. Ik ga leren wat ik zelf wil leren, oefenen in waar ik zelf vaardig in wil worden, me specialiseren in wat mij boeit. Ik ben gestopt met de opleiding. Niets (nouja, bijna niets) ten nadele van die opleiding, maar als ik een docent Databases moet gaan uitleggen hoe hij MySQL aan de praat krijgt, dan ben ik niet op m'n plek.
Ik heb in juli een formulier naar de Hogeschool Rotterdam gestuurd, waarop ik aangeef niet door te gaan met de opleiding. Ik heb lang getwijfeld of het is aangekomen, want ik hen er nul komma nul respons op gekregen, maar ik heb tegelijk ook geen brieven ontvangen die me verwelkomen in het nieuwe studiejaar (of brieven die me afwijzen, want mijn studiepunten begonnen wat tekort te schieten). Ik moet zeggen dat ik het ontbreken van die respons meer dan bijzonder sneu vind. Maargoed, het zij zo. Moeten zij weten.
Wat nu? Niets. Een baan zoeken, daarin goed bezig zijn, en intussen bijblijven. Ik wil meer leren over de mogelijkheden van PHP en andere gerelateerde zaken, ik wil weten wat ervoor nodig is om een (web)server zo te configureren dat er 100.000 (voorbeeldje) geregistreerde bezoekers op kunnen rondneuzen. Ik wil weten hoe je een database optimaliseert voor zwaar gebruik. Ik wil nieuwe dingen leren, nieuwe technieken, ideeën opdoen, dingen proberen en ervan leren, etcetera. Ik wil leren wat mij interesseert, zodat ik kan doen wat ik (of een werkgever, ik moet als werkzoekende niet te moeilijk doen natuurlijk) wil. En ik wil er fucking goed in worden.
Zonder diploma, en met een portfolio waarin veelal onzichtbaar (achter de schermen) werk zit, is het lastig een baan te zoeken. Maar lukken gaat het, want ik weet wat ik in huis heb en wil het gebruiken ook.
Met het overlijden van mijn moeder heeft dit geheel natuurlijk een nieuwe dimensie gekregen. Ik heb een nieuw leven, moet alles zelf doen, zelf het brood op de plank brengen. So let's do that.
Hier ben ik: Breuls, ex-student.