Gezien: Star Trek
Ik vond het altijd wat geeky. Niet dat ik niet af en toe best graag een sci-fi serie kijk, maar Star Trek heeft altijd een soort anti-Breuls force field om zich heen gehad. Misschien komt het door de fans van de serie. Die kleden zich in die rare pyjama's of zetten een Klingon-hoofd of puntoren op, gaan in die hoedanigheid naar bijeenkomsten waar de serie, makers en acteurs worden vereerd en waar ze de hele dag quotes uit de serie opnoemen en hun hand naar elkaar opsteken met een stukje ruimte tussen twee van de vingers. De Trekkies. Ik vind ze wat raar.
Misschien zit ik daar helemaal fout in, dat kan best. Ik ben nooit op zo'n bijeenkomst geweest. Misschien is het wel een enorm feest, met een beetje geouwehoer over de series en films (doe ik vaak zat met andere films en series, dus da's best leuk), een lekker muziekje, wat te eten en natuurlijk drinken. Veel drinken. Tot diep in de nacht. Misschien mis ik wel iets heel leuks. Maar toch: het komt op mij wat wereldvreemd over, wat te nerdy (zelfs voor mij), wat engig.
En daarom heb ik, op een paar minuten blijven hangen tijdens het zappen na, nooit naar Star Trek gekeken. Als die Trekkies bij die serie horen, dan hoeft het voor mij niet, zo luidde mijn eenvoudige conclusie.
Gisteren was dan ook mijn eerste Star Trek ervaring. J.J. Abrams' reboot van de franchise klonk mij wel aanlokkelijk: ook gemaakt voor niet-fans, het verhaal vanaf het (of een) begin zonder de hele geschiedenis te moeten kennen, in een modern jasje. Dat leek me wel het proberen waard. En dat was het ook. Star Trek is een goede film. Met een goed verhaal, goede special effects en goede karakters. En origineel. Het omvat tijdreizen, ruimtegevechten tussen diverse schepen, conflict tussen crewleden van die schepen. Okay, die gevechten waren niet zo cool als in Battlestar Galactica, maar dan noem je ook wat, natuurlijk. En het was allemaal best geloofwaardig.
So far vind ik Star Trek dus best okay. Een vervolgfilm zou ik daarom waarschijnlijk wel gaan zien.