Gezien: The Social Network

Een aantal jaar geleden werd bekend dat Aaron Sorkin, bedenker en schrijver van The West Wing, A Few Good Men en nog een aantal andere films en tv-series, een film over Facebook ging schrijven. Ik vond het maar raar: hoe kun je nou een film maken over een website? Da's toch saai?

Dat vond ik al, en ik ben een geek. Maar ik ben ook een groot fan van Sorkins werk, dus ik had er wel een zeker vertrouwen in en wilde die film sowieso wel gaan zien, als iemand zijn scenario daadwerkelijk zou oppakken en verfilmen. En dat is gebeurd. En ik ben de film gaan zien, een paar weken geleden.

Wat meteen opvalt als de film opent, is dat het een Sorkin-film is. De dialoog tussen Mark Zuckerberg (Jesse Eisenberg) en zijn vriendin gaat razendsnel en pakt je meteen vast. Het tempo wordt gelegd in die eerste scene en laat je de rest van de film niet meer los. Vanuit die dialoog, waarin de vriendin het uitmaakt met Zuckerberg, volgen we hem naar zijn dorm, waar hij als een ware geek achter de computer kruipt, een beetje gaat bloggen en een nieuwe site start: FaceMash, een hot-or-not voor Harvard studenten. Om deze site te bouwen verzamelt Zuck foto's van de online smoelenboeken van de diverse Harvard houses. De site wordt een hit, hij krijgt op z'n kop van Harvard voor het misbruiken van de foto's en het netwerk van de universiteit en weg is de site weer.

Maar de basis voor Facebook is gelegd. De film laat zien hoe hij op ideeën komt, hoe anderen op ideeën komen en hoe zaken op zo'n manier samenvallen, dat daaruit thefacebook.com ontstaat, de eerste versie van Facebook. Het verhaal wordt verder verteld aan de hand van twee rechtszaken: die van een drietal medestudenten die beweren dat Zuckerberg het basisconcept van Facebook van hen heeft gestolen, en een van Zuckerbergs beste vriend, medestudent en mede-oprichter van Facebook die in de opmars van Facebook naar buiten is gewerkt en dat niet pikt.

De scenes wisselen vlot af tussen de rechtszittingen, flashbacks naar de oprichtingsperiode van Facebook en privemomenten tussen de hoofdpersonen, en je verveelt je geen moment. Het zijn mensen die met elkaar praten, feesten, programmeren en feitelijk weinig anders doen, maar op geen enkel moment realiseer je je dat er geen actiescenes zijn, dat er geen special effects zijn (behalve dan een hele subtiele), maar dat het gewoon interactie tussen een aantal studenten is.

The Social Network is boeiend. Boeiend omdat Sorkin dat nou eenmaal goed kan. Boeiend omdat regisseur David Fincher het perfect in beeld weet te brengen. Boeiend omdat de score precies op de juiste momenten het tempo overneemt. Boeiend omdat het acteerwerk zo goed is.

De hoofdlijnen van de film zijn gebaseerd op hoe de zaken daadwerkelijk zijn verlopen. Ik kende die zaken niet; ik heb vantevoren niet de wikipedia-pagina's van Zuckerberg of Facebook gelezen en had dus geen last van voorkennis. De film is natuurlijk niet 100% accuraat dus dat had me alleen maar geïrriteerd. Ik zou je willen adviseren om, als je The Social Network gaat zien (en ga die zien), met hetzelfde gebrek aan voorkennis te gaan kijken. Laat de film het verhaal vertellen. De echte geschiedenis kun je daarna ook nog wel lezen.

The Social Network draait momenteel in een handjevol bioscopen; over een week draait-ie waarschijnlijk overal in het land.