London Memories..

In Londen is een doodnormale straat, genoemd Tavistock Place. Ter hoogte van ongeveer nummer 37 is een soort poort, in plaats van een huis, Als je door die poort gaat kom je op Compton Place uit, en dat is het territorium van The Generator, het hotel, of eigenlijk hostel, waar ik morgen met HighLander en Knut een kamer zal betrekken.

Zes jaar geleden kwam ik er voor het eerst, en tot morgenavond ook voor het laatst. Mijn eerste London-ervaring begon in feite vanuit de Generator. In 1997 zat ik, zestien winters jong, in de vierde klas van het VWO, en in die vierde klas maakten we de London-excursie. Ik weet nog wel dat ik The Generator vervloekte. Wat een hok, vond ik het. Stapelbedden, een klein klotewastafeltje, douches op een andere verdieping en bewaking die door de gangen liep. Het leek wel een gevangenis! Ik moest echter niet zeiken, vind ik nu; we waren de halve dag in de stad bezig, en bovendien was het een excursie, geen dure zakenreis. Ik heb dit jaar voorgesteld om de Generator te nemen, omdat ik het ken en weet dat het prima voldoet voor een ruim weekend London zoals wij dat komend weekend gaan beleven.





Weet je, in London is het hotel nog het minst belangrijk. En als je ziet wat voor hotels London heeft, weet je dat de Londenaren dat ook weten. De stad zelf, daar gaat het natuurlijk om. Een wereldstad, met de sfeer van leven, drukte, entertainment, bezig zijn, lol maken, of juist totale rust, heerlijk relaxen, genieten van de sfeer. Who cares dat de wastafel niet groot genoeg is om je kop onder de kraan te steken, als je op Trafalgar Square duiven op je armen kunt laten landen, en uit je hand kun laten eten. Lekker belangrijk dat je in een hard stapelbed slaapt als om je heen een stad ligt waar je uren kunt rondlopen, gebouwen kunt zien, cultuur kunt snuiven, sfeer kunt proeven, zonder je te vervelen. Nou én dat er geen roomservice is, als je toch de hele dag zoet kunt zijn met het bekijken van sfeervolle landmarks in de stad. So fucking what dat je met je douchegel en je handdoek naar een andere verdieping moet lopen, als je de volgende dag op je allerlekkerst kunt relaxen in het parkje op Leicester Square...

London is ook in de jaren na mijn eerste ontmoeting een geweldige stad gebleken. En ook al ben ik gewoon een toerist, ik weet zeker dat ik me morgen weer meteen helemaal thuis zal voelen.