Jeugdherinneringen opdiepen is altijd tricky. Het wordt of een trip down memory lane, of het besef dat je allang niet meer jong bent. Bij films is het nog lastiger: het moet punt 1 zijn, alles doen om te voorkomen dat je niet punt 2 bent en ervoor zorgen dat je een nieuw publiek er ook mee vermaakt. Punt 3 dus, zegmaar. Met Transformers is het redelijk gelukt iets "waar ik vroeger naar keek" weer tot leven te wekken. Ik kreeg zwijmelende herinneringen aan toen ik als klein jochie met mijn Transformers hele verhalen bedacht. Van Alvin &amp; the Chipmunks had ik geen speelgoed, maar ik keek wel graag. En die hoge stemmetjes zijn een begrip geworden. De nieuwe filmversie schijnt echter een stuk minder geslaagd te zijn, zo meldt de <a href="http://movies.nytimes.com/2007/12/14/movies/14chip.html?ref=movies">New York Times</a>. En toch ga ik kijken. Denk ik. Al is het maar om <a href="http://www.nbc.com/My_Name_Is_Earl/">Earl</a> zonder snor te zien. ;) Trailers vind je <a href="http://movies.nytimes.com/movie/387020/Alvin-and-the-Chipmunks/trailers">hier</a>.