Zucht
Zoals je wel weet als je hier vaker komt, probeer ik regelmatig duidelijk te maken dat je 'weblogs' niet zomaar in een hokje kunt plaatsen. Het zijn geen dagboeken, het zijn geen linkdumps, en het zijn ook geen sites die bedoeld zijn om te shockeren. En dat is nou juist waar Netwerk zich wél op heeft gericht in de reportage die net is afgelopen.
De nadruk werd enorm gelegd op GeenStijl, Zeikerdje en andere blogs die regelmatig op een bepaalde manier kritisch zijn, kleine dingen een beetje opblazen, of anderszins wat extra's doen om over te schrijven te hebben. Het valt natuurlijk te betwisten of wat zulke blogs doen door de beugel kan of niet, maar feit is wel dat je als nationaal medium, op televisie nog wel, niet zomaar even alle weblogs over deze kam kunt scheren.
Ik vind het eigenlijk ook een beetje jammer dan Francisco van Jole er weer bij is gehaald. De man is zelf blogger, maar geeft vurig af op de genoemde blogs en meent zelfs in de positie te zijn om zoiets af te kunnen keuren. Natuurlijk wordt hij als autoriteit gezien, omdat hij al erg lang in de reguliere media over het internet spreekt en schrijft, maar zijn reacties worden daardoor wel als maatbepalend gepresenteerd. En dat is niet terecht.
Weblogs zijn een platform voor wie er maar behoefte aan heeft. Door de vorm is het mogelijk alles wat je online wilt doen, ook daadwerkelijk te doen. Immers: je nieuwste werk komt netjes bovenaan te staan en de rest blijft er netjes onder gerangschikt. Wil je columns schrijven? Ga je gang. Wil je essays over wetenschappelijke onderwerpen plaatsen? Be my guest. Heb je behoefte aan een digitaal Lief Dagboek? Vindt niemand een probleem.
Weblogs zijn niet 'zomaar weblogs'. Je kunt, en mag, ze niet in één zin beschrijven. Ik vind het leuk dat het grote publiek een inleiding heeft kunnen krijgen in wat weblogs zijn, maar ik vind het jammer dat het gros van de webloggers nu aan hun omgeving moet uitleggen dat zij misschien wel op een hele andere manier van hun blog gebruik maken.